İlçemizde görevli başkomiserin oğlu Atilla ağabey bıçkın ve havalı bir delikanlıydı. Ben henüz tıfıl bir ilkokul öğrencisiydim. İmrenirdim ona. Atilla ağabeyin bir de köpeği vardı. Adı Baretta idi. Kendi de adı gibi barettaydı. Ataktı ve her an saldıracak gibi dururdu. Yalan yok bahçe duvarının ardında ve zincire bağlı olduğu halde acayip korkardım Baretta’dan. Aksi gibi evleri de bizim evin yol üzeriydi. Okula ya da çarşıya gidip gelirken mutlaka önünden geçmek zorundaydım. Hiç unutmuyorum...

Osmanlı döneminde, kılıçla fethedilen yerlerde hutbeler de kılıçla okunurdu. Tahta geçen padişahlar, cülus merasiminin ardından bu camilere gelerek törenle kılıç kuşanıyorlardı. Yeni bir sefere çıkılacağı zaman da cuma namazı bu camilerde kılınıyor ve okunan dualardan sonra orduya hareket emri veriliyordu. Sefer öncesi kılıcıyla minbere çıkan padişah, hutbesini elinde kılıcıyla okuyordu. Padişahların bu davranışı halka yeni bir fethin olacağı mesajını da veriyordu. Ecdadımızdan yadigar...

Bir deli sevda başımızda Künyemiz olsun taşımızda Sürmene'nin yiğit evladı İsmet Şahin tam inanmış bir Ülkücüydü. Şeytanın bile aklına...